• RadagastSays

Seni Küçük Aptal!

30 yaşına merdiven dayadım ve hayatımın duygusal olgunluk bakımından ikiye bölündüğünü düşünmeye başladım. 25 yaşına kadar başka biriydim. Şimdi ise bambaşka biriyim. Hayır! Yanılıyorsunuz. Ergenliğim 25 yaşına kadar sürmedi. 😊

Yaşadıklarım 25 yaşına kadar daha zordu ancak ilginç bir şekilde ben bunun farkında değildim. Biraz geriye çekilip kendimi ve çevremdeki insanları gözlemleyince ne kadar kötü bir hayattan kurtulduğumu fark ettim. Bu yüzden eski halime akıl vermek yerine soru sormayı tercih ediyorum bugün. Söyle bakalım tatlı kız; neden herkesi kalbine sığdırabiliyorsun da , bir tek kendini sevemiyorsun? Neden kendine başkalarının gözünden değer biçiyorsun? Seni sen olduğun için sevmeleri gerektiğini bildiğin halde neden sevilmek için her gün kendinden ödün veriyorsun?

Bak güzelim, sen gencecik bir insansın. Evet, ruhun aksini iddia etse de bir süper kahraman değilsin. Her insan gibi iki elin ve iki ayağın var. Neden bunu bile bile herkes için her yerde olmaya çalışıyor ve başkalarının arzularını kendi önceliğin haline getiriyorsun? Söyle bakalım. Eğer ‘’hayır’’ diyebilseydin bugün kaçırmadığın kaç fırsatın olacaktı? Gençliğini bahane etme bence. Sen de gerçek sevginin ne olduğunu çoook iyi biliyorsun. Peki neden seni gerçekten sevmediklerini bildiğin halde insanların ruhunu paramparça etmelerine izin veriyorsun?

Dedim ya sen süper kahraman değilsin. Dünyada vazgeçilmez olan tek insan da değilsin. Öyleyse neden anne- babalarının eğitemediği insanları kendinin eğitebileceğine inanıyorsun? Ya da neden herkese ihanet etmiş olanların sana ihanet edemeyeceğini düşünüyorsun? Yahu sen kimsin ki, 50 yaşındaki insanların bile karakterini değiştirebileceğine inanıyorsun? Sözlerim ağır mı geldi küçük kız?

Şimdiye kadar her şeyi başkaları için yaptın. Saçını bile onların beğendiği şekilde taradın. Annen ‘’dik dur’’ dediği için dik yürüdün ve o uzaktan akraban ‘’Çok kilo almışsın.’’ dediği için diyet yaptın. Başkalarının önerdiği kitapları okuyup, başkalarının gösterdiği işlere başvurdun. Ailen boş iş olarak gördüğü için çizmeyi bıraktın, sesin kötü dedikleri için şarkı söylemedin. Oysa sen çizgi film karakterleri çizerken, bağıra bağıra şarkı söylemeyi de çok severdim. Sana 3 sorum daha olacak şimdi. Etrafına bak. ‘’Onu,bunu yap-yapma’’ diyenlerin hangisi hala hayatında mesela? Başkaları için çabalarken kendin için ne yaptın? Ve Hep başkalarını dinleyerek, başkaları için yaşayarak ne kazandın?

Gelecekten bildiriyorum. HİÇBİR ŞEY! Ama üzülme kendine sarılmayı, kendine yaslanmayı, aradığın tüm gücü kendinde bulmayı burnunu duvara sürte sürte ben öğretim sana. Artık bir hacıyatmaz oldun. Darbe alır almaz ayağa kalkıyor, kaldığın yerden hayatına devam edebiliyorsun. Darbe ne kadar şiddetli olursa olsun, asla yıkılmıyorsun. Al işte şimdi lafıma geldin mi? Sen aynadaki yansımandan kaçıp hep başkalarına sığındın ama bunca yılın ardından seni yine ben kurtardım.